• Κωνσταντίνα Μαρκόγλου

Η Audrey Hepburn σε ρόλο ξεναγού

Updated: Sep 5

Μια κινηματογραφική ματιά στην πολιτιστική κληρονομιά της Ρώμης, με ξεναγούς την πριγκίπισσα Ann και τον δημοσιογράφο Joe Bradley...

© Courtesy of Independent Visions (MPTV) / Vogue.

Και το όνομα αυτής (της ταινίας)... Διακοπές στη Ρώμη / Roman Holiday!

Πρόκειται για μια ρομαντική κομεντί παραγωγής του 1953 που έλαβε 10 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Αν και η οσκαρική ταινία του William Wyler δεν διαδραματίζει κάποια συναρπαστική -για τα σημερινά δεδομένα- πλοκή, είναι από αυτές τις ταινίες που μπαίνουν σε άρθρα τύπου "The Best Movies of All Time", κυρίως για λόγους αισθητικής.


Η πιεσμένη από τις πολλές υποχρεώσεις πριγκίπισσα Ann φεύγει για μια νύχτα στη Ρώμη. Η πολυπόθητη ηρεμία της επιτυγχάνεται μονάχα μέσα από τη συνταγογράφηση ενός χαπιού, το οποίο τελικά ευθύνεται για τη μοιραία συνάντησή της με τον πρωταγωνιστή. Η επήρεια του ηρεμιστικού την αποκοιμίζει σε ένα παγκάκι και λίγο αργότερα "πέφτει πάνω της" ο Αμερικανός ρεπόρτερ, Joe Bradley, ο οποίος τη γνωρίζει, μιλούν και -με τα πολλά- επιστρέφουν παρέα πίσω στο διαμέρισμά του, για ασφάλεια. Κάπως επικίνδυνο σενάριο, αλλά συνεχίζουμε…


Το επόμενο πρωί, ο Joe ανακαλύπτει τη βασιλική της ταυτότητα και στοιχηματίζει με τον εκδότη του ότι μπορεί να πάρει αποκλειστικό ρεπορτάζ με τη νεαρή πριγκίπισσα. Λίγο αργότερα ωστόσο, ο ρομαντισμός μπαίνει εμπόδιο και τα συναισθήματα του γίνονται ολοένα και πιο προστατευτικά.


© Paramount. from a private collection / Βritannica.

Την ίδια ημέρα βρισκόμαστε στα Ισπανικά Σκαλιά της Piazza di Spagna, παρέα με την Ann και ένα τζελάτο σοκολάτας στο χέρι.


Είμαστε στη σκηνή όπου ο Joe ξανασυναντά τη νεαρή Ann και προσφέρεται να περάσουν παρέα μια διασκεδαστική ημέρα στη Ρώμη. Τότε λοιπόν, ξεκινάει η κύρια πλοκή της ταινίας και το γνωστό ταξίδι στον γύρο της ιταλικής πόλης, με μια βέσπα!


Προτού περάσουμε στην επόμενη στάση, θα πρέπει να κατεβαίνουμε -νοητά- 135 σκαλοπάτια του 1723-25, ώστε να κατανοήσουμε το σχέδιο του αρχιτέκτονα Francesco De Sanctis, ο οποίος κατάφερε τη σύνδεση της Piazza di Spagna με την Piazza Trinità dei Monti και την εκκλησία του λόφου Pinician.


Κουραστήκατε; Ας ξαποστάσουμε λίγο...


© Paramount / Sceen it.

Έπειτα από προτροπή του Joe, το κινηματογραφικό ντουέτο κάθεται στο ιστορικό G. Rocca Cafe, μόλις λίγα βήματα από το Πάνθεον (126 μ.Χ.). Η Ann -παρότι πρωί- απολαμβάνει ένα ποτήρι σαμπάνια, καπνίζει το πρώτο της τσιγάρο και γνωρίζει τον φωτογράφο και συνάδερφο του Joe, Irving Radovich.

Τι ξέρουμε για την ιστορία της καφετέριας όμως; Ο δρόμος του καφέ ονομάστηκε έτσι από τη βυζαντινή ονομασία του κοντινού αρχαίου μνημείου. Το 609 μ.Χ. ο Πάπας Βονιφάτιος Δ΄ εκχριστιάνισε το Πάνθεον και έκτοτε ονομάστηκε Santa Maria Rotonda, προς τιμήν της Παναγίας και των Μαρτύρων. Σήμερα, στη διεύθυνση Via Della Rotonda 25 βρίσκεται κατάστημα γνωστής εταιρίας ρούχων.


Η όμορφη ημέρα συνεχίζει πάνω στη βέσπα και το επόμενο καρέ μας βρίσκει στην πέτρινη μάσκα του Bocca della Verità. Ο Joe, μιας και γνώριζε την πραγματική ταυτότητα της πριγκίπισσας, αφηγείται την ιστορία πίσω από το μνημείο. Σύμφωνα με τον θρύλο, όποιος τοποθετεί το χέρι του στο πέτρινο στόμα ενώ λέει ψέματα τιμωρείται με αφαίρεση του άκρου του.


Προτείνει στην Ann να δοκιμάσει τον «ανιχνευτή ψεύδους» και ενώ γνωρίζει πως πρόκειται για μια ψεύτικη ιστορία, εκείνη πλησιάζει το χέρι της, όμως τελικώς διστάζει και απομακρύνεται, προτρέποντας τον Joe να δοκιμάσει πρώτος.


Εκείνος τοποθετεί το χέρι του και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα αρχίζει να φωνάζει προσποιούμενος ότι δαγκώθηκε. Η τότε 24χρονη πρωταγωνίστρια πιστεύοντας την -εκτός σεναρίου- φάρσα πρόσφερε μια αυθόρμητη σκηνή με άρτια συναισθηματική, κινητική και λεκτική έκφραση, η οποία αργότερα της χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.

gif

Για την ιστορία, το μνημείο του Bocca della Verità χρονολογείται στον 1ο αιώνα μ.Χ., με το μαρμάρινο γλυπτό διαμέτρου 1,75 μέτρων, πάχους 20 εκατοστών και βάρους 1.300 κιλών να λειτουργεί είτε ως κάλυμμα φρεατίου για τον παραπλήσιο ναό του Νικητήριου/Ελαίου Ηρακλή, είτε ως κάλυμμα των οπών καθαρισμού της cloaca maxima, είτε απλά ως τμήμα κρήνης.


Ο παραπάνω θρύλος γεννήθηκε πολύ αργότερα, όταν κατά την μεσαιωνική περίοδο (περ. 7ος αιώνας μ.Χ) η χρήση του προσωπείου μετατράπηκε σε ανιχνευτή πιστότητας, με το χέρι του κατηγορούμενου να βρίσκεται στη μοίρα των δικαστών και του δήμιου που κρυβόταν πίσω από το μνημείο.


© Courtesy of Independent Visions (MPTV) / Vanity Fair.

Στη συνέχεια, ο Joe ξεναγεί την Ann σε έναν τοίχο γεμάτο γραμμένες επιθυμίες που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο πρωταγωνιστής αφηγείται τις καταστάσεις της ταπεινωτικής ήττας για την Ιταλία και η Ann συγκεντρωμένη στα όσα της λέει, απαντά "Nice story, darling!" Έπειτα πλησιάζει, διαβάζει κάποιες επιγραφές και μοιράζεται τις δικές της επιθυμίες.


*Οι fan της Audrey σίγουρα ακούσατε μέσα στο μυαλό σας την ιδιαίτερη προφορά της ηθοποιού στο παραπάνω "darling".


Ο εμφανώς φθαρμένος τοίχος πλέον δεν παρουσιάζει το ίδιο ενδιαφέρον με την εικόνα που είχε στη δεκαετία του '50, ενώ οι κάποτε κρεμασμένες μαρτυρίες, πλέον φυλάσσονται στην εκκλησία Santuario Del Amore, 15 χλμ. από τη Ρώμη.


Και κάπως έτσι φτάσαμε στην τελευταία μας στάση. Το φινάλε της ταινίας παρουσιάζει την πριγκίπισσα Ann να έχει γυρίσει στα καθήκοντά της. Η σκηνή εκτυλίσσεται μέσα στη Μεγάλη Αίθουσα της Galleria Colonna και εμείς απολαμβάνουμε: τα baroque έργα τέχνης που τοποθετούνται κατά μήκος του παλατιού, τα γλυπτά, και τα έπιπλα μιας μακράς κληρονομιάς που φτάνει ως το 1800 (fidecommesso).

© Paramount / Sceen it.

Η κατασκευή του παλατιού ξεκίνησε τον 14ο αιώνα από την οικογένεια Colonna, ενώ η Galleria Colonna εγκαινιάστηκε το 1700, απο τον Φίλιππο Β'. Το εξωτερικό του παλατιού θυμίζει αναγεννησιακό στιλ, ενώ εσωτερικά έχει μπαρόκ αναφορές, από τους αρχιτέκτονες Bernini, Carlo Fontana, Johan Paul Schor και τον πρώτο αρχιτέκτονα Antonio del Grande.


Μπαίνοντας κανείς στη Μεγάλη Αίθουσα, το πρώτο πράγμα που παρατηρεί είναι οι τέσσερις μεγάλοι καθρέφτες που ζωγράφισαν οι Mario dei Fiori, Giovanni Stanchi και Carlo Maratta, μαζί με άλλα αριστουργήματα των Guercino, Salvator Rosa, Jacopo Tintoretto, Francesco Salviati, Guido. Reni, Giovanni Lanfranco και άλλων...


Και κάπως έτσι, ακολουθούμε την έξοδο του Joe και ολοκληρώνουμε και τη δική μας περιήγηση σε μνημεία και ιδιαίτερα τοπόσημα της Ρώμης!

Τι αγαπάμε σε αυτό το τέλος; Την αλήθεια του! Μια αλήθεια που κρύβεται μέσα στα τελευταία βλέμματα, στη σιωπή και στα βήματα προς τη μοναχική έξοδο. Πρόκειται για ένα βαθιά ρεαλιστικό τέλος, ως προς την εξέλιξή του, με το ζευγάρι να παίρνει διαφορετικούς δρόμους και οι τίτλοι τέλους να ορίζουν την ολοκλήρωση μιας ταινίας μου έμελλε να αφήσει "εποχή".


 

Ενδεικτικές Πηγές


Barry F. (2011). The Mouth of Truth and the Forum Boarium: Oceanus, Hercules, and Hadrian. the College Art Association.


History.com Editors. (2018). Pantheon. HISTORY.


Colonna Gallery. Galleria Colonna Official Website.


Stamper, P. (2021). The Spanish Steps. History Hit.


57 views0 comments